تبليغاتX
.: افسون ماه افسانه می سازد :.
سوگند به دو چشمت که در آن هزاران هزار ستاره ی سرگردان می درخشد


گنه کردم گناهی پر ز لذت                کنار پیکری لرزان و مدهوش

خداوندا چه می دانم چه کردم          در آن خلوتگه تاریک و خاموش

 

در آن خلوتگه تاریک و خاموش         نگه کردم به چشم پر ز رازش

دلم در سینه بی تابانه لرزید              ز خواهش های چشم پر نیازش

 

در آن خلوتگه تاریک و خاموش            پریشان در کنار او نشستم

لبش بر روی لبهایم هوس ریخت         ز اندوه دل دیوانه رستم

 

فرو خواندم به گوشش قصه عشق       تو را می خواهم ای جانانه من

تو را می خواهم ای آغوش جان بخش    تو را ای عاشق دیوانه من

 

هوس در دیدگانش شعله افروخت        شراب سرخ در پیمانه رقصید

تن من در میان بستر نرم                    بروی سینه اش مستانه لرزید

 

گنه کردم گناهی پر ز لذت                  در آغوشی که گرم و آتشین بود

گنه کردم  میان بازوانی                    که داغ و کینه جوی و آهنین بود


                                                                                                       .: فروغ فرخزاد :.


+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1390ساعت 2:29  توسط آلا | 

7 روز گذشت، 7 روزی که به اندازه 70 سال بود، 7 روزه که مادر راحت خوابیده ، بدون درد...

مادر چه شبهایی که تا صبح درد کشیدی و ناله کردی مادر حالا راحتی؟ راحت بخواب. میدونم که جات خوبه، خوشحالم.

ای خدای مهربون مامانم اومده پیش تو مواظبش باش آخه اینجا خیلی ناراحت بود و درد می کشید.

مامان بزرگ ... بابا بزرگ، دخترتون اومده پیشتون مواظبش باشید. دایی خواهرت اومده پیشت مواظبش باش.

آهای فرشته های آسمون می خوام فریاد بزنم بگم که مواظب مامان من باشید.

می دونم الان تو بهشتی مادر می دونم به خدا.

مادر منم زود ببر پیش خودت، نمی خوام تو این دنیای پر از دروغ و ریا زندگی کنم، خیلی تنهام. من و پدر غریبیم.

خونمون خالیه از تو
رفتی تو واسه همیشه
رفتی و نبودن تو
هنوز باورم نمیشه
این اتاق ساده کم بود
جای تو قلب بهشته
پر زد از زمین خاکی
یه فرشته یه فرشته

اون عزیزی که تو دنیا
یار من بود یاورم بود
نازنینم نازنیم
اون فرشته مادرم بود
اون عزیزی که تو دنیا
یار من بود یاورم بود
نازنینم نازنیم
اون فرشته مادرم بود
******
من چه خوشبختم که سالها
روزگاری با تو داشتم
یادمه که با چه شوقی
سر رو شونه هات میذاشتم
کاش میشد بازم ببوسم
اون دو دست مهربونت
اسمم و یه بار دیگه
میشنیدم از زبونت

اشکامو تو پاک می کردی
کاش برای بار آخر
من صدات میزدم و باز
تو می گفتی جان مادر
کاش میشد حتی یه لحظه
در کنار تو بشینم
اگه تو بودی می گفتی
نذار اشکاتو ببینم
******
ای خدای مهربونم
واسه تو رسیده مهمون
از دلم هرگز نمیره
گرچه هست از دیده پنهون
توی قلب من میمونه
تا ابد یاد یه لبخند
نازنینم رو از این پس
میسپرم به تو خداوند

اون عزیزی که تو دنیا
یار من بود یاورم بود
نازنینم نازنیم
اون فرشته مادرم بود
اون عزیزی که تو دنیا
یار من بود یاورم بود
نازنینم نازنیم
اون فرشته مادرم بود
اون فرشته مادرم بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم تیر 1390ساعت 1:54  توسط آلا | 

صبح از خواب تو می‎پرم…

و تا وقتی که روز در خاموش‎ترین ساعتش به چرتی افسرده فرو می‎رود

در هر گوشه‎ای می‎بینمت…

صدایت را می‎شنوم…

آشفته از پی سایه‎ای دنبالت می‎کنم

و سرانجام بی امید در تلاشی ناخواسته سعی می‎کنم که فراموشت کنم

شب به سختی به خواب می روم

و صبح دوباره از خواب تو می‎پرم…

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم خرداد 1390ساعت 0:2  توسط آلا | 


تنهام...

خیلی تنها...

احساس می کنم یه چیزی تو زندگیم کمه، دوست دارم بهش بگم که چقدر دوسش دارم... ولی به کی؟ دلم می خواد بهش اس ام اس بزنم و بگم: چه درونم تنهاست و در این تنهایی شاخه ی خشک نگاهم، گل چشمان تو را می جوید.

تو؟

به قول سهراب: چه فکر نازک غمناکی...

تو نیستی و تُهی مرا در آغوش گرفته ، پوچی با من عجین شده و من سرشارم، سرشار از عشق ولی... خالیام بی تو.

.: آلا :.

 

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 1:47  توسط آلا |